Het derde vergeet te winnen

NBSVV 2 – M.S.V.’71 3 5-2 (2-0)

In alweer de derde wedstrijd op rij moesten we met een gehavend team aantreden tegen de hekkensluiter van de kelder competitie, NBSVV. Gelukkig waren Kevin, Fabian, Bas en Lars bereid om mee te doen, zodat we zelfs vier wissels hadden. Vandaag moesten we naar sportpark “De Kreek” in Nieuw Beijerland op de Hoeksche Waard., een echte dorpsclub waar “gezelligheid en sportieve prestaties” hand in hand gaan. Nieuw-Beijerland werd in 1582 gesticht als een voorstraatdorp, nadat de bedijking van de polder Nieuw-Beijerland en Nieuw-Piershil gereed was gekomen. Het dorp ligt in de noordoostelijke hoek van de gelijknamige polder en kreeg een planmatige aanleg, bestaande uit drie straten die de dijk volgen en drie straten die daar haaks op staan. Sinds 1984 vormt Nieuw-Beijerland samen met de gemeenten Goudswaard, Piershil en Zuid-Beijerland de fusiegemeente Hoeksche Waard.

Er zijn veel wegen die naar dit dorp met 4410 inwoners gaat, en de senioren hadden de kortste weg genomen via Spijkenisse en de pont naar Nieuw-Beijerland. De anderen hadden de omweg via de Heinenoordtunnel genomen, maar uiteindelijk was iedereen op tijd bij NBSVV. Martin “oogklep”, die tijdens het lezen van deze hoogstaande verslagen zijn oogkleppen afdoet en op zoek gaat naar foutjes, die de verslaggever elke keer speciaal voor hem in een stukje verwerkt, is een kei in hoofdrekenen, en kan feilloos laten weten hoeveel mensen er langs de lijn stonden bij onze wedstrijd. Aangekomen in Nieuw-Beijerland bleek dat alhoewel het dorp niet heel groot is, het voor het grootste gedeelte bestaat uit het enorme veld 1, waar het derde op mocht voetballen. De verslaggever heeft het vermoeden dat het dorp in 1582 is gesticht rondom dit veld.

De beginopstelling was als volgt, al maakt het totaal niet uit wie er begint: Loek, Scotty, Frank, Erik, Ronald, Reno, Sunil, Timo, Fabian, Bas, en Lars. Op de bank zaten Jan, Robbert, Herman, en Kevin, terwijl Henk weer als grensrechter de jonge, onervaren scheidsrechter ging assisteren. En tja, ik hoor menigeen al denken, hoe zit het met Jack B? Pas na afloop van de wedstrijd, en bij terugkomst op M.S.V.’71, bleek dat Jack Benerevenniet helemaal niet aanwezig was. Niemand had hem gemist, en aangezien alles goed is gegaan rond deze wedstrijd, blijft het een vraag: wat doet Jack B bij het derde? Navraag leerde de reporter dat Jack B door Manouk en Noud gedwongen was om naar de Efteling te gaan. In voorgaande weken had Jack Beleving gemist bij een aantal afwezige spelers, maar zelf liet hij deze week zijn team ook in de steek. Naast Jack Benafwezig waren er nog veel (voormalig) spelers die er niet bij waren, waaronder Geert, Ferrari, Marnix, Wesley, Martin “oogklep”, Bryan, Assad, Danny, en Luuk. En dan is er nog een grote lijst van groupies die wel het derde blijven volgen, maar niet meer (willen) spelen.

De wedstrijd was als vanouds, en kan in een zin worden samengevat als een wedstrijd met veel foute passes van beide teams, en weinig hoogstaand voetbal. Ondanks dat NBSVV de laatste plaats bezet in de competitie, hadden zij het betere van het spel. Hierbij moet wel vermeld worden dat het tweede van NBSVV onderdeel is van de selectie, en dat deze keer een aantal spelers meededen die terugkeerden van een blessure, althans dat werd de verslaggever na afloop verteld. In elk geval oogden de meesten van hen veel jonger en veel fitter, al had het derde gelukkig vier jonge spelers bereid gevonden om mee te doen.

De wedstrijd begon wat slap van de kant van het derde, en veel spelers waren zoekend naar de juiste positie. Dit komt natuurlijk ook doordat er invallers ingepast moeten worden, en omdat er vier spelers terugkeerden in de basis die de afgelopen weken, of maanden (?), alleen zonder bal hadden getraind voor de afstand die de ijlbode Pheidippides, volgens de legende die zes eeuwen later door Ploutarchos werd geschreven, in 490 v. Chr had afgelegd naar Athene. Zij hadden wel veel loopvermogen ontwikkeld en liepen ook veel, maar waren het balgevoel een beetje kwijt. De vermoeidheid van deze loop zat duidelijk nog in de benen van Frank, want hij struikelde tot twee keer toe over zijn eigen benen. Ook Erik had nog last van de man met de hamer die als een zware last op zijn schouders zat. Hierdoor ontwikkelde hij niet de snelheid die hij normaal wel heeft. Kortom, ons team bestond eigenlijk uit een minder goed voorbereid voetbalelftal, met lopende spelers, invallers, en oude knarren.

Na een kleine 5 minuten (echt waar Martin!), werd een fout achterin afgestraft door NBSVV: 1-0. Een mooi schot verdween onhoudbaar voor Loek in de goal. Alsof dit nog niet genoeg was, timede Loek enkele minuten later een voorzet een beetje verkeerd, waardoor hij onder de bal doorging en een van de aanvallers van NBSVV de 2-0 kon binnen schieten. Het voetbal bleef rommelig, en door alert vlaggen van Henk (jawel!), werd de 3-0 afgekeurd wegens (terecht) buitenspel. Toch liet het derde zich ook voor de goal van NBSVV zien, maar een hele goede redding van de keeper van NBSVV en de lat voorkwamen een verdiende goal. De rust viel als een verlossing, en enigszins teleurgesteld over de tussenstand en ons slechte spel, zochten we de kleedkamer op.

De tweede helft begon met drie verse krachten: Herman, Kevin en Robbert. Met deze omzettingen kwam er iets meer rust en organisatie in de ploeg. Het lukte het derde bij vlagen om met combinaties gevaarlijk te worden, maar op het moment dat de 2-1 zou kunnen vallen, viel de 3-0 uit het niets. Hierbij leek het alsof Loek een kleine inschattingsfout maakte, al kan het ook zijn dat deze bal iets te snel ging. De 3-0 werd vrij snel gevolgd door de 4-0, waardoor het geloof in een goed resultaat langzaam verdween. Bij deze laatste goal zag onze “linksback-op-papier” Robbert er (weer?) niet goed uit, en het lijkt alsof hij toch echt een beetje te oud is voor dit niveau. Volgens de verslaggever heeft hij van alles geraakt, behalve de bal, dit tot groot genoegen van onze grensrechter Henk, die daar wel heel erg hard om moest lachen. Nee, het was duidelijk niet zijn dag, of eigenlijk zijn jaar, en het wordt tijd dat hij aan zijn voetbalpensioen gaat denken. Daar zal hij veel mensen een plezier mee doen, al zijn de meningen verdeeld, want er zijn erbij die denken dat hij echt moet stoppen, maar er is er een die denkt van niet, en dat is hijzelf.

Het derde rechtte de rug en via Fabian en Kevin werd het zelfs 4-2, waarna de coach van NBSVV meteen verdedigende wissels inbracht. De scheidsrechter vond ook dat hij een handje moest helpen, en zag als enige vanaf de middenlijn dat Scotty de bal met de hand speelde binnen de zestien. Dit kadootje werd netjes uitgepakt door NBSVV, waardoor de marge werd vergroot naar 3 doelpunten. De resterende 5 minuten werden plichtmatig uitgespeeld en het verlossende eindsignaal klonk als muziek in de oren.

Na afloop was het gezellig bij NBSVV, en later op de club ook nog. Daar bleek dat Loek een structureel probleem heeft, want ook bitterballen heeft hij niet klemvast. Maar, met zijn onnavolgbare acties, soms briljant, soms minder briljant, is de roep om de licht geblesseerde Geert, of de serieus geblesseerde Marnix verstomd. Naarmate het later werd, en er iets meer goudgeel vocht werd gedronken, werd duidelijk dat iedereen van ons team wel weet hoe het zou moeten, maar dat alle fysieke en mentale beperkingen een steeds grotere rol gaan spelen.