Seizoenafsluiting selectie.

De selectie sloot het seizoen af door verschillende jongens in het zonnetje te zetten.



Ondanks het ontbreken van een beloning voor 1 en 2 kan de selectie terugkijken op een succesvol seizoen. Het 1e en 2e gingen aan het begin van het seizoen door in de beker. Was dit eerder gebeurd? Niemand binnen de club kon het zich overigens herinneren. Het zou een goede quizvraag zijn geweest. Zowel het 1e en het 2e hebben tot het laatste moment meegedaan voor het kampioenschap.

Het 2e kon op de voorlaatste speeldag geen aanspraak maken op het kampioenschap en het 1e op de laatste speeldag. Dit stukje is niet bedoeld om te evalueren, maar laten we zeggen dat er veel te bespreken is na dit seizoen. Het goede nieuws is dat het 2e een klasse hoger mag gaan spelen. En dat er verschillende jeugdspelers hun debuut hebben mogen maken in de selectie. Zij gaan de groep ook aankomend seizoen versterken. Zij worden binnenkort nader voorgesteld op de site.


De selctiespelers genieten van het hapje en het drankje


De seizoensafsluiting op het veld duurde niet lang, het was warm op het kunstgrasveld. De spelers zochten al snel verkoeling en de club zorgde voor een broodje. Aan het eind van het seizoen wordt zoals gebruikelijk afscheid genomen van spelers die om verschillende redenen stoppen met selectievoetbal bij MSV. Normaliter wordt er geen afscheid genomen van jongens die tussentijds stoppen, maar daar is tijdens de selectieavond wel een keer een uitzondering voor gemaakt.


2 spelers zijn vanaf de ffies (tegenwoordig jo8/9) lid van onze club. Zij doorliepen elk jeugdelftal en hebben zich verdienstelijk opgesteld voor de selectie. Beide hebben niet het 1e team gehaald, maar zijn wel net als hun ouders echte jongens van de club. Het werk en de vele avonddiensten/ weekenddiensten maakte dat zij zich niet meer beschikbaar konden stellen. Wij hebben dan ook afscheid genomen van Mike Sloof en Dylan Vermeulen.


Vroegtijdig in het seizoen haakten twee basisspelers af om verschillende redenen. Tom Leinweber kondigde zijn afscheid aan, de vaste linksback wilde meer vrijblijvender ballen. Gelukkig heeft hij het plezier weer gevonden. De tweede basisspeler die afhaakte had een veel mindere oorzaak. Dylan Dijksman raakte ongelukkig voor de tweede maal zwaar geblesseerd in zijn voetbalcarrière. Hij besloot zich niet nog eens te laten opereren om na een lange revalidatie mogelijk weer aan te sluiten. Zijn maatschappelijke carrière was hem hiervoor te belangrijk. Tom Leinweber stond in het promotiejaar in het veld en destijds stond Dylan Dijksman geblesseerd aan de kant, maar de doelpunten werden met hem gevierd en dat verdiende deze waardevolle speler.


Afscheid nemen doe je normaliter op het veld, maar deze kans komt hopelijk ook nog eens als hij zich op een andere manier inzet voor de club. En hij is achter de schermen nog steeds geregeld belangrijk voor het team.


Dan Joël Meijnckens, Kevin dos Santos en Mo Rasuli, zij gaven aan naar HBSS te gaan. Gezien het verloop van onze oefenwedstrijd begrijp ik deze trainer wel. HBSS kreeg destijds met 7-2 klop en met 7 doelpunten wil je graag onze voorhoedespelers, maar ook verdedigend kan je dan versterking gebruiken. Die avond speelden wij één van onze betere wedstrijden van dit seizoen en HBSS mogelijk één van hun mindere, je haalt niet voor niets nacompetitie in de 3e klasse. Mo heeft het promotiejaar nog meegemaakt, deze strijder heeft zich altijd enorm ingezet voor de club. Hij streed op het veld, had een hoge trainingsopkomst, maar nog belangrijker zijn stem in de kleedkamer bij bepaalde voorvallen. Verschillende spelers worden tussendoor geraadpleegd bij bepaalde zaken en daar was hij er één van. En dan Joël en Kevin, de schrik van elke verdediging dit seizoen. Kevin speelde helaas niet alle wedstrijden ten gevolge van blessures anders had hij zeker ook in aanmerking gekomen voor waardevolle speler. Deze behendige, snelle, makkelijk passerende buitenspeler was een plaag voor elke back. Joël met zijn kracht, snelheid en scorend vermogen was ook een plaag voor elke back, maar hier komen wij zo nog op terug.


Joël, Kevin en Mo luisteren naar de complimenten van Paul van Loenen


Er werd van deze heren afscheid genomen, maar wij hopen ze nog vaak te zien bij MSV en voor de nog actieve spelers geldt uiteraard dat wij ze ooit nog graag zien in het MSV-tenue.


Trainer Hamza el Azzouti werd ook in het zonnetje gezet. Zijn drukke baan in combinatie met zijn privé maakte het dat hij helaas niet altijd beschikbaar was en er andere keuzes zijn gemaakt. Hamza was 5 jaar betrokken bij de club.


Hij werd benaderd vanwege zijn ervaring om onze jonge ploeg in het veld te versterken. Helaas was deze inbreng vanwege zijn blessures van korte duur. Hij was echter wel gestart met het trainen van een jeugdteam en dit heeft hij een aantal jaar gedaan tot de komst van Harry van Kapel. Zij kenden elkaar van andere clubs waardoor hij graag doorgeschoven wilde worden naar de selectie om aldaar te assisteren als trainer. Hamza is vervolgens nog drie jaar trainer geweest bij de selectie, waarvoor onze dank en uiteraard veel succes bij het opzetten van je eigen bedrijf.


Daarnaast werd er afscheid genomen van de leider van het tweede, Ed de Bruin. Ed was een aantal jaar terug jaren de vaste leider van Leen Muis. Leen Muis sinds dit seizoen weer actief bij MSV'71 stelde één voorwaarde bij zijn terugkeer namelijk de aanstelling van Ed de Bruin. De jongere MSV-ers onder ons weten nu waarom: gezelligheid, humor, relativeren, verbinden, een schouder, een aai. Onze Ed heeft alles in huis om de perfecte elftalleider te zijn. Helaas liet zijn gezondheid het niet toe om aankomend seizoen ook de leider te zijn van het tweede, maar we gaan hem zeker geregeld zien. Bedankt Ed.

Aan het eind van het seizoen worden er traditioneel bij MSV een aantal prijzen uitgereikt. Voetbal is een teamsport en het team heeft zoals eerder aangegeven als team een mooie prestatie neergezet. Een team bestaat altijd uit individuen en 1 keer per jaar zetten wij bepaalde spelers in de schijnwerpers.


De eerste prijs die werd uitgereikt was voor de meest waardevolle speler van het seizoen. Met 30 doelpunten en 14 assists was het voor de stemmers een makkelijke keuze. Er was 1 speler met 1 assist meer op zijn naam, maar qua doelpunten kwam niemand in de buurt. Er was vaak dreiging als hij aan de bal was. Het team kwam makkelijk op de helft van de tegenstander te spelen en als liefhebber kom je voor een speler met zijn kwaliteiten naar een amateurwedstrijd kijken. Hij kreeg de prijs uit handen van de waardevolle speler van het afgelopen seizoen: Jeremy van Loenen. En Jeremy mocht de prijs uitreiken aan: Joël Meijnckens.


Joël Meijnckens meest waardvolle speler


De prijs voor het talent van het seizoen ging naar een speler die door alle stemmers werd genoemd voor één van de prijzen. Een stille kracht die toch bij eenieder was opgevallen, is misschien wel het grootste compliment. Een speler die mede leidinggaf aan de verdediging, maar vooral in opbouwend opzicht een enorme bijdrage leverde aan het team. Lange ballen van de tegenstander van achteruit worden altijd door hem goed verwerkt. Hij is rustig aan de bal, zoekt voetballend de oplossing en gaat geen duel uit de weg. Het talent van het seizoen is dan ook Jasper van Veen. De prijs werd uitgereikt door voormalig talent Kevin dos Santos.


En dan resteert nog de kei van het seizoen. Vorig seizoen terecht gewonnen door Ben Wesselius die al stralend naar voren kwam om deze prijs uit te reiken. In deze categorie werden drie namen genoemd. Ik zal er eerst twee noemen: Ricardo de Jager en Sergio van Staalduinen. Ricardo de Jager was het seizoen daarvoor ook genoemd door een aantal stemmers.


Deze kei kwam in beeld vanwege een aantal factoren: uitkomen voor het eerste/ tweede team maakt hem niet uit, de positie waar hij wordt opgesteld maakt ook niet uit, zijn werklust is hoog. Vorig seizoen stond hij op 100% trainingsopkomst en dit seizoen miste hij drie trainingen. Zijn trainingsethos is heel goed, altijd hard werken voor het team om het team en zichzelf beter te maken. Zijn vakantie werd afgestemd op de competitiewedstrijden: op zaterdagavond vliegen en op vrijdagavond terug. Je zet dan zeker in voor de gehele selectie waardoor Ben Wesselius zijn wisseltrofee kon overhandigen aan Rick de Jonge.


De spelers die voorheen met deze prijzen aan de haal gingen zijn nog steeds verdienstelijk voor de club en wij hopen dat jullie deze lijn en in het geval van Joël mogelijk in de toekomst voortzetten. Het mooiste voorbeeld is Geert Dobbe, een aantal jaar terug gestopt met selectievoetbal, maar met nood aan de man heeft hij zowel bij 1 als bij 2 gekeept en een aantal keer op de bank gezeten bij 1, klasse Geert. Geert was er overigens niet, maar wij willen hem wel genoemd hebben.


Het seizoen van de selectie kwam hiermee ten einde en de selectie zal weer starten op 30 juli met de eerste training.