SV Simonshaven 2 – M.S.V.’71 3 0-1 (0-1)

Op de eerste zaterdag in april moest het derde naar Simonshaven, een klein dorp in de gemeente Nissewaard, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. Het dorp heeft 600 inwoners, waarvan er 15 in het 2^e elftal van de lokale club spelen. Kortom, er zouden 585 supporters langs de lijn kunnen staan, maar dat werden er niet meer dan 2.

Het derde kampt de laatste tijd helaas met weinig spelers door blessures, werk, en andere bezigheden. De lijst met geblesseerden is vrij lang, met enkele langdurig gekwetsten zoals Geert D (schaafwond op zijn stembanden), Ferrari (enkel), Marnix (knie), Luuk (schouder). Ook hebben een aantal spelers van het derde mentale problemen, waarvan een paar gewoon aanwezig waren op deze mooie zaterdag. En, er zijn een aantal spelers die alles op alles zetten om een (record)tijd op de marathon te lopen. Gelukkig waren Fabian, Joey, Sven, Lars, Kevin, en Jari bereid om ons, Loek, Scotty, Wesley, Herman, Robbert, Assad, Timo, Ronald, Jan, aan te vullen zodat wij genoeg spelers hadden en zelfs wisselspelers hadden. Hierdoor daalde de gemiddelde leeftijd van het derde aanzienlijk. Het verschil tussen de jongste en oudste speler is 37 jaar …. Henk pakte de vlag weer op, en de mysterieuze Jack B was er ook bij. Zijn rol is nog niet helemaal duidelijk.

De reis naar Simonshaven was al een belevenis op zich, want bij elk weiland stopten we omdat we dachten dat we er al waren. Maar, bij het zien van een kerk in “the middle of nowhere”, wisten we dat daar ook een kroeg, en een voetbalveld in de buurt moesten zijn. Aangekomen op het grote parkeerterrein van Simonshaven, zagen we de tegenstander al heel fanatiek aan het warmlopen. Het kijken naar deze warming up was voor een aantal al voldoende om zelf ook warm te worden. Wij konden ons geluk niet op, want wij mochten zelfs op veld 1 spelen! De aardappelen waren net gerooid, want het veld was vrij hobbelig, een beetje vergelijkbaar met ons eigen derde veld.

De afgelopen twee wedstrijden gingen met 3-1 en 4-1 verloren, en hadden eigenlijk op papier afgedaan kunnen worden. Deze wedstrijden waren het aanzien niet waard, waardoor de teleurgestelde verslaggever geen verslag van deze twee partijen heeft gemaakt. Te veel spelers speelden onder hun niveau en hadden beter thuis kunnen blijven. Wij mochten van geluk spreken dat het geen grotere uitslagen werden.

Afijn, deze wedstrijd wilden we de vervelende smaak van deze voorgaande wedstrijden wegspoelen, en we hadden het strijdplan veranderd. In plaats van afwachten, wilden we nu het spel maken, en dat lukte heel aardig, althans de eerste minuut. Hierna zakten we toch weer een beetje in, zodat er op het middenveld meer ruimte kwam. Deze tactiek bleek uiteindelijk de doorslaggevende factor te zijn in deze wedstrijd. Onze gastheren waren van hetzelfde niveau als wij, en dat resulteerde in een veel kolderieke situaties, waarbij de bal op onbegrijpelijke wijze van het ene team naar het andere team circuleerde. Er was meer strijd dan voetbal, maar dat gaf de wedstrijd ook wel wat extra pit. Na een hele mooie aanval van het derde over een aantal schijven, wist Simonshaven ter nauwer nood een doelpunt te voorkomen. Dit ging ten koste van een corner, die uiteindelijk wel de verdiende 0-1 opleverde. Het is onduidelijk wie nu dit doelpunt heeft gemaakt: was het Scotty, of toch een eigen doelpunt? Er gaan zelfs verhalen dat Robbert het laatste tikje gaf, maar de verslaggever heeft de waarheid niet kunnen achterhalen. Laten we het maar houden op Scotty, zodat hij volgende week een rondje mag geven.

De scheidsrechter liet in de teugels iets te veel vieren aan het einde van de eerste helft, waardoor over en weer wat irritaties ontstonden. Gelukkig waren de meeste spelers slim genoeg om te beseffen dat deze wedstrijd eigenlijk nergens om gaat.

Vlak voor rust was er nog wel een vervelend incident: bij een op het oog normaal duel om de

bal, werd Jari geraakt op zijn neus. Het bloed spoot tot aan de cornervlag, en zijn tegenstander had een wond aan zijn achterhoofd. De scheidsrechter floot af voor de rust, zodat de verzorging plaats kon vinden. Het zag er dermate ernstig uit dat besloten werd om 112 te bellen, en ondanks het feit dat Simonshaven erg afgelegen ligt, was de ambulance er heel snel. Het ambulancepersoneel heeft Jari nagekeken, en nadat wij hen hadden overtuigd dat Jari er altijd zo uitziet, besloten de twee broeders niets voor hem konden doen.

Intussen maakten de spelers van het derde zich uit de voeten, omdat zij bang waren dat de broeders een van ons zouden meenemen. Er mankeert genoeg aan onze spelers, dus dat was zeker een risico. Jari is vervolgens naar het ziekenhuis in Spijkenisse gegaan, waar geconstateerd werd dat zijn neus gebroken is en er een sneetje op zijn neus zat. Jari, bedankt dat je mee wilde doen, en beterschap!

De tweede helft had het derde een aantal wissels doorgevoerd, wat het spelbeeld totaal niet

veranderde. Het bleef het aanzien niet waard, maar met veel strijd werd de 0-1 verdedigd. Hierbij speelde Hanz vP een belangrijke rol als coach door op het juiste moment twee verse wissels in te brengen. Vlak voor tijd had Loek een heldenrol als keeper door de bal tot twee keer toe van de lijn te halen. Hierbij moet gezegd worden dat, als hij de bal in één keer klemvast zou weten te pakken, het gevaar al veel minder zou zijn. Uiteindelijk floot de scheidsrechter voor het einde van de wedstrijd, waardoor het derde eindelijk het welverdiende koude bier kon drinken. Onze gastspelers zorgden voor een extra stimulans, en hebben mede bijgedragen aan de drie punten van het derde. Bedankt!

Volgende week spelen we om 12 uur thuis, een ideale voorbereiding op een loopje van 42 km! Laten we de positieve spiraal doorzetten, en proberen 3 punten te pakken.