TransvaliaZW 2 – M.S.V.’71 3 4-0 (2-0)

Het heeft even geduurd voordat uw verslaggever weer een waarheidsgetrouw verslag geeft van een wedstrijd van het derde. Door verschillende omstandigheden, waarover ik hier niet ga uitweiden, was de journalistieke inspiratie even verdwenen. Ook de niet aflatende intimidatiepogingen van Waldorf en Statler hebben psychische gevolgen gehad. Maar, ik pak de draad weer op, en zal de belangrijke zaken beschrijven.

Terwijl de spelers van het derde op de club aankwamen om te verzamelen, viel het de verslaggever op dat het rondom de velden erg schoon was. Natuurlijk was de journalistieke nieuwsgierigheid geprikkeld en navraag leerde dat good-old Kees S. senior was toegetreden tot de vrijwilligers die onderhoud doen op de club. Kees schijnt een enorm talent te hebben om bladeren op te ruimen, en is natuurlijk altijd goed gehumeurd. Een zeer bewonderenswaardige en dankbare taak, en dat mag ook wel eens benadrukt worden. Hierover pratend met het de heer W.B., het technische hart van M.S.V.’71 en grote boezemvriend van Kees, kreeg de verslaggever te horen dat Kees zelfs unaniem verkozen was tot kanjer van de maand! Een niet geringe prestatie gezien de vele (vrijwillige) kanjers die op de club rondlopen. Natuurlijk wilde de immer bescheiden Kees S. sr. niet ingaan op deze mooie prijs, maar mocht u deze goedlachse man tegenkomen, vergeet hem niet te feliciteren.

Nadat het derde min of meer compleet was, reisde het af naar Rotterdam zuid voor de wedstrijd tegen TransvaliaZW. En niet Transavia, zoals de altijd goed geïnformeerde Jack B(reinloos) beweerde. Ook vandaag waren er weer meer spelers niet dan wel door verschillende omstandigheden, zoals werk, blessures, geen zin, of, een redelijk nieuw excuus, “hardlopen” (!). Deze laatste reden grijp ik meteen aan om alle lezers erop attent te maken om de uitslagen van diverse marathonwedstrijden in de gaten te houden, en/of de samenvattingen op TV te kijken. Wij verwachten namelijk dat door hun onverzettelijke motivatie om alles opzij te zetten, onze spelers toptijden zullen gaan lopen. Waarschijnlijk zullen zij in de kopgroepjes van deze marathonwedstrijden te vinden zijn, in gezelschap van de Kenianen en Eliud Kipchoge, Wilson Kipsang Kiprotich en de Ethiopiërs Kenenisa Bekele, Abebe Bikila, en Haile Gebrselassie. Kortom, hou de loopwedstrijden in de gaten voor onze jongens!

Maar, helaas zijn er ook nog een aantal geblesseerden, waarbij Geert het langste in de lappenmand zit. Zijn schaafwond lijkt maar niet te genezen, dus als u hem een keer ziet, of hoort (!), vraag eens naar zijn blessure. Ook Marnix is al enige tijd uitgeschakeld, net als Luuk en Ferrari. Deze laatste schijnt binnenkort weer de trainingen te hervatten, gelukkig. Ook Danny schijnt zich geblesseerd te hebben, al is niet helemaal duidelijk hoe dit is gekomen, maar ik heb van horen zeggen dat hij met zijn 35 kg wegende trainingsvest heeft gezwommen. Door het ongekende succes van zijn vader binnen de club (zie boven), is Kees S. jr niet meer gemotiveerd om te voetballen.

Door de vele afwezigen moesten we een beroep doen op spelers van de O19, en we mogen blij zijn dat Jack B(luffer) maar liefst 6 spelers bereid vond om het derde te helpen: Nick, Wessel, Thomas, Taoufik, Hamza en Dani. Deze talentvolle jongens lieten zien dat we de komende jaren een sterk eerste elftal kunnen verwachten.

Na een hele korte warming up begon het derde de wedstrijd met Loek, Herman, Scott, Robbert “Joling”, Wesley, Assad en vijf van de zes gastspelers. Op de bank zaten Frank, Erik, Duuc, en Sunil. Henk was lekker aan het vlaggen, en er was 1 toeschouwer die met de bus-combi naar TransvaliaZW was afgereisd: Hans vP. En ja, Jack B(idon) was er ook nog, maar met een heel onduidelijke taak.

TransvaliaZW begon goed aan de wedstrijd met veel lopende spelers waardoor het derde de eerste 20 minuten vooral problemen had om de posities goed in te vullen. Hierdoor werd de bal twee keer op een knullige manier verspeeld wat door TransvaliaZW meteen werd afgestraft: 2-0. Bij de eerste goal zag Scott er niet goed uit en bij de tweede goal was Robbert niet attent bij een afvallende bal. Maar, het derde herpakte zich en wist een aantal goede mogelijkheden te creëren. Met name onze gastspelers lieten zich op een positieve manier zien, maar helaas was de eindpass soms wat slordig waardoor we verzuimden om de aansluitingstreffer te maken. De wedstrijd werd aantrekkelijker en het spel golfde op en neer, maar tot grote kansen kwam het aan beide kanten niet meer.

De tweede helft was een kopie van de eerste helft qua spelbeeld. Het derde kreeg nog grotere kansen, waarbij Nick op de lat kopte, en Wessel een hele matige voorzet van Wesley nog net tot een ingooi wist om te zetten. Zoals wel vaker in het voetbal, als je zelf niet scoort, doet de tegenstander het wel, en de 3-0 en 4-0 kwamen tot stand door individuele acties van TransvaliaZW spelers.

Na 90 minuten vond de goed leidende scheidsrechter het genoeg en konden we gaan douchen en bier drinken. Dit was zo’n wedstrijd waarbij we nog 90 minuten hadden kunnen voetballen zonder te scoren. Zelfs de grootste kansen konden we vandaag niet verzilveren. Volgende week beter!